Historia granatów ręcznych z perspektywy bronioznawczej. Przykład polskich konstrukcji granatów ręcznych 1919–1944
DOI:
https://doi.org/10.18778/0208-6034.36.21Słowa kluczowe:
granaty, Polska, konstrukcje granatów ręcznych, XX w.Abstrakt
W artykule przedstawiono historię powstania i rozwoju granatów ręcznych jako broni piechoty. Opisano najciekawsze konstrukcje polskich granatów z okresu międzywojnia i okupacji niemieckiej. Odnotowano zarówno prototypowe konstrukcje z czasów okupacji, które stanowiły podstawę do produkcji seryjnej i na niemal przemysłową skalę, jak i projekty samodziałowe, które nie spełniały warunków seryjności produkcji i których cechy, z uwagi na bardzo nikłą liczbę zachowanych egzemplarzy, są mało znane.
Pobrania
Bibliografia
1000 słów o chemii i broni chemicznej (1987), Z. Witkiewicz (red.), Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa.
Brodacki J. (1998), Broń polska konspiracyjnej produkcji, [w:] Bohaterowie drugiej linii – dorobek polskich podziemnych zbrojowni 1939–1944, Wydawnictwo ALFA-WERO, Warszawa.
Brown G. (2001), Historia materiałów wybuchowych, Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa.
Franczyk G. (2010), Polskie granaty 1919–1939 (niepublikowany maszynopis, Kraków).
Gdulewski R. (1976), Pirotechnicy z fabryki „Gerlacha”. Z dziejów Centralnego Laboratorium Uzbrojenia GL i AL, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa.
Gwóźdź Z. (1988), Polskie granaty ręczne, „Wojskowy Przegląd Techniczny”, 7.
Gwóźdź Z. (2013), Uzbrojenie i wyposażenie oddziałów zwartych Policji w latach 1919–1939, Wydawnictwo Napoleon V, Oświęcim.
Heger L., Korzun M., Gruszka Z. (1988), Historia polskiego przemysłu materiałów wybuchowych, [w:] Karty z historii polskiego przemysłu chemicznego, nr 6, Wydawnictwo SIiTPChem., Warszawa.
Hogg I.V. (2001), Amunicja strzelecka, artyleryjska i granaty, Wydawnictwo Bellona, Warszawa.
Instrukcja Grenadierska (1923), Wydawnictwo Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa.
Koreś D. (2011), Komitet do Spraw Uzbrojenia i Sprzętu a przygotowania Wojska Polskiego do wojny, 1935–1939, „Przegląd Historyczno-Wojskowy”, 12 (63)/2 (235), s. 97–126.
Korzun M. (1986), 1000 słów o materiałach wybuchowych i wybuchu, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa.
Kula P. (1926), Granaty ręczne i karabinowe z barwnemi tablicami, Wydawnictwo PDR S.A., Warszawa.
Mackiewicz M. (2013), Z bronią w ręku – Konspiracyjne granaty, „Biuletyn IPN”, za: Pamięć .pl, nr 12 z 2013 r., s. 58–59.
Pogonowski F.J. (1975), Podziemna Zbrojownia, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa.
Powałkiewicz J. (2005), Broń konspiracyjna. Warszawskie Termopile 1944, Fundacja „Warszawa walczy 1939–1945”, Warszawa.
Satora K. (1998), Synteza dorobku produkcji podziemnych zbrojowni 1939–1944 – stan badań nad tematem, [w:] Bohaterowie drugiej linii – dorobek polskich podziemnych zbrojowni 1939–1944, Wydawnictwo ALFA-WERO, Warszawa.
Satora K. (2001), Podziemne zbrojownie Polskie 1939–1944, Wydawnictwo Bellona, Warszawa.
Sobczak A.K. (2008), Produkcja i naprawy uzbrojenia w Polskich organizacjach zbrojnych (1939– 1944), Wydawnictwo Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku, Pułtusk.
Staich A. (1931), Myśli przewodnie instrukcji walki na granaty, „Przegląd Piechoty”, 1, s. 37–44.
Tarnowski M. (1928), Granaty ręczne, karabinowe i bomby Stokesa, Wydawnictwo GKW, Warszawa.
Weiler W. (2015), Granaty konspiracyjnej produkcji, „Kombatant – Biuletyn Urzędu ds. Kombatantów i Osób represjonowanych”, nr 7–8, s. 32.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Jak cytować
