Kłopot ze znaczeniem. Naruszenia normy leksykalnej a działania lektora języka polskiego jako obcego

Agnieszka Karolczuk

doi:10.18778/0860-6587.21.18

Autor

Agnieszka Karolczuk

DOI:

https://doi.org/10.18778/0860-6587.21.18

Słowa kluczowe:

norma językowa i jej poziomy, norma leksykalna, norma znaczeniowa, uzus, innowacje językowe

Abstrakt

Leksyka współczesnej polszczyzny stale się zmienia. Innowacje leksykalne występują szczególnie często w dyskursie medialnym. Kształt językowy tego dyskursu jest przez wielu Polaków postrzegany jako swoisty punkt odniesienia (jeśli nawet nie wzorzec) w sytuacjach wątpliwości językowych, zwłaszcza leksykalnych. Ilustrację tego zjawiska stanowi omówienie kilku przykładów żywych dzisiaj naruszeń normy leksykalnej w zakresie semantyki. Podjęte rozważania prowadzą następnie do zastanowienia się nad reakcjami lektorów JPJO na uzualne i nienormatywne zjawiska językowe oraz nad sposobami radzenia sobie z nimi w działaniach dydaktycznych.

Bibliografia

Bugajski M., 1993, Językoznawstwo normatywne, Warszawa.

Buttler D., Kurkowska H., Satkiewicz H., 1987, Kultura języka polskiego, t. 2: Zagadnienia poprawności leksykalnej. (Słownictwo rodzime), Warszawa.

Karolczuk A., Rysak D., 2010, Kanon języka polskiego, czyli polszczyzna, której uczymy cudzoziemców, [w:] Kanon kultury w nauczaniu języka polskiego jako obcego, red. P. Garncarek, P. Kajak, A. Zieniewicz, Warszawa, s. 153–161.

Leszczyński Z.,1983, Czy tępić ilość?, „Język Polski” 1986, r. 66, s. 231–242.

Markowski A., 2005, Kultura języka polskiego. Teoria. Zagadnienia leksykalne, Warszawa.

[NSPP] Nowy słownik poprawnej polszczyzny, 1999, red. A. Markowski, Warszawa.

Podracki J., 2010, Poziomy normy językowej w nauczaniu języka polskiego jako obcego (JPJO), [w:] Kanon kultury w nauczaniu języka polskiego jako obcego, red. P. Garncarek, P. Kajak, A. Zieniewicz, Warszawa, s. 143–147.

Szulc A., 1994, Słownik dydaktyki języków obcych, Warszawa.