Zastosowanie GIS w badaniach przestępczości

Stanisław Mordwa

doi:10.18778/1508-1117.14.06

Autor

Stanisław Mordwa Uniwersytet Łódzki, Wydział Nauk Geograficznych Katedra Gospodarki Przestrzennej i Planowania Przestrzennego

DOI:

https://doi.org/10.18778/1508-1117.14.06

Słowa kluczowe:

geografia przestępczości, badania przestępczości na świecie, Systemy Informacji Geograficznej, analizy przestrzenne przestępczości, Łódź

Abstrakt

Potrzeba zastosowania geograficznego podejścia do badań przestępczości została zauważona jeszcze w XIX w., kiedy stwierdzono, że przestępczość jest zjawiskiem, którego dystrybucja w przestrzeni nie jest równomierna. Obecnie w badaniach przestępczości geografia ma do odegrania zdecydowanie większą rolę niż tylko przedstawianie na mapach zróżnicowania przestrzennego liczby dokonywanych przestępstw. Poczynając od lat 70. ubiegłego wieku, w ramach geografii przestępczości rozwinęły się różne metody badawcze. Jedną z głównych podstaw tego rozwoju było niewątpliwie pojawienie się na szerszą skalę sprzętu komputerowego oraz ewolucja oprogramowania GIS. W artykule przedstawiono takie metody i techniki badań, jak: mapy tematyczne, analiza hot spotów, autokorelacja przestrzenna, regresja przestrzenna, ProMap – mapy przestępczości potencjalnej i profilowanie geograficzne.

Bibliografia

Andresen M.A., Wuschke K., Kinney J.B., Brantingham P.J., Brantingham P.L., 2009, Cartograms, crime, and location quotients, „Crime Patterns and Analysis”, 2 (1), s. 31–46.

Anselin L., 1995, Local indicators of spatial association – LISA, „Geographical Analysis”, 27, s. 93–115. DOI: https://doi.org/10.1111/j.1538-4632.1995.tb00338.x

Anselin L., 2002, Under the hood: issues in the specification and interpolation of spatial regression models: http://sal.uiue.edu/users/anselin/papers.html. DOI: https://doi.org/10.1016/S0169-5150(02)00077-4

Anselin L., Cohen J., Cook D., Gorr W., Tita G., 2000, Spatial analyses of crime, [w:] Duffee D. (red.), Measurement and analysis of crime and justice, NCJRS, Rockville.

Bivand R., 1980, Autokorelacja przestrzenna a metody analizy statystycznej w geografii, [w:] Chojnicki Z. (red.), Analiza regresji w geografii, PWN, Poznań, s. 23–38.

Brantingham P.J., Brantingham P.L. (red.), 1981, Environmental criminology, Sage Publications, Beverly Hills.

Brantingham P.J., Brantingham P.L., 1995, Location quotients and crime hotspots in the city, [w:] Block C., Dabdoub M., Fregly S. (red.), Crime analysis through computer mapping, Police Executive Research Forum, Washington.

Brantingham P.J., Brantingham P.L., 1997, Mapping crime for analytic purposes: location quotients, counts and rates, [w:] Weisburd D., McEwen T. (red.), Crime mapping and crime prevention, Criminal Justice Press, Monsey, s. 263–288.

Canter D., 2003, Mapping murder: the secrets of geographic profiling, Virgin Publishing, London.

Canter D., Larkin P., 1993, The environmental range of serial rapists, „Journal of Environmental Psychology”, 13, s. 63–69. DOI: https://doi.org/10.1016/S0272-4944(05)80215-4

Chainey S., Ratcliffe J., 2005, GIS and crime mapping, John Wiley and Sons, Hoboken. DOI: https://doi.org/10.1002/9781118685181

Clarke R.V., Felson M., 1993, Routine activity and rational choice. Advances in criminological theory, Transaction Publishers, vol. 5, New Brunswick.

Cohen L., Felson M., 1979, Social change and crime rate trends, „American Sociological Review”, 44, s. 588–608. DOI: https://doi.org/10.2307/2094589

Cracolici M.F., Uberti T.E., 2009, Geographical distribution of crime in Italian provinces: a spatial econometric analysis, „Jahrbuch für Regionalwissenschaft”, 29, s. 1–28: http://poseidon01.ssrn.com/delivery.php?ID=42012500300207900509300008706611909209602003402302500112207300906608102203111500207100505906003402305101602510400121005076000046078006069052024079094013074016108021001016105085071123005023023072118105&EXT=pdf (dostęp 13.10.2012 r.). DOI: https://doi.org/10.1007/s10037-008-0031-1

Eck J.E., Weisburd D., 1995, Crime places in crime theory, [w:] Eck J.E., Weisburd D. (red.), Crime and place, Monsey, s. 1–33.

Erdogan S., Dereli M.A., Yalçın M., 2011, Spatial analysis of five crime statistics in Turkey, FIG Working Week 2011, Marrakech: http://www.fig.net/pub/fig2011/papers/ts04c/ts04c_erdogan_dereli_et_al_5202.pdf.

Friendly M., 2007, A.-M. Guerry’s moral statistics of France: Challenges for multivariable spatial analysis, „Statistical Science”, 22 (3), s. 368–399. DOI: https://doi.org/10.1214/07-STS241

Goldschneider M., 2010, Geografia przestępczości. Uwagi na temat przestrzennych analiz przestępczości przy wykorzystaniu technik cyfrowych, „Archiwum Kryminologii”, 32, s. 23–43: http://www.inp.pan.pl/wydaw/AK32%20Goldschneider.pdf (dostęp 12.10.2012 r.). DOI: https://doi.org/10.7420/AK2010B

Harries K.D., 1974, The geography of crime and justice, McGraw-Hill, New York.

Harries K.D., 1980, Crime and the environment, Charles C. Thomas Press, Springfield.

Herbert D.T., 1989, Crime and place: an introduction, [w:] Evans D., Herbert D. (red.), The geography of crime, Routledge, London, s. 1–15.

Higgins D.F., 2003, A crime analyst’s guide to mapping, ICJIA, Chicago.

Johnson S.D., Birks D.J., McLaughlin L., Bowers K.J., Pease K., 2007, Prospective crime mapping in operational context, Home Office Online Report 19/07: http://www-staff.lboro.ac.uk/~ssgf/kp/2007_Prospective_Mapping.pdf (dostęp 13.10.2012 r.).

Kuhn T.S., 2001, Struktura rewolucji naukowych, Fundacja Aletheia, Warszawa.

LeBeau J.L., 1987, Patterns of stranger and serial rape offending: Factors distinguishing apprehended and at large offenders, „The Journal of Criminal Law & Criminology”, 78 (2), s. 309–326. DOI: https://doi.org/10.2307/1143451

Levine N., 2010, CrimeStat: A spatial statistics program for the analysis of crime incident locations (v 3.3): http://www.icpsr.umich.edu/CrimeStat/workbook.html.

Maltz M.D., Gordon A.C., Friedman W., 2000, Mapping crime in its community setting. Event Geography analysis: Springer-Verlag, New York: http://www.uic.edu/depts/lib/forr/pdf/crimjust/mappingcrime.pdf

Mordwa S., 2011, Kradzieże w przestrzeni Łodzi, „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Geographica Socio-Oeconomica”, 11, s. 187–206.

Mordwa S., 2013, Przestępczość i poczucie bezpieczeństwa w przestrzeni miejskiej. Przykład Łodzi, Wydawnictwo UŁ, Łódź.

Mydel R., Kozimor K., 1989, Demograficzne, czasowe i przestrzenne aspekty przestępczości w Krakowie, „Folia Geographica. Series Geographica-Oeconomica”, 22, s. 63–84.

Ratcliffe J., 2010, Crime mapping: spatial and temporal challenges, [w:] Piquero A.R., Weisburd D. (red.), Handbook of quantitative criminology, Springer, New York. DOI: https://doi.org/10.1007/978-0-387-77650-7_2

Rengert G.F., 1989, Behavioral geography and criminal behavior, [w:] Evans D.J., Herbert D.T. (red.), The geography of crime, Routledge, London.

Rengert G.F., Simon H., 1981, Crime spillover, Sage Publications, Beverley Hills.

Rich T., Shively M., 2004, A methodology for evaluating geographic profiling software, Abt Associates, Cambridge: https://www.ncjrs.gov/pdffiles1/nij/grants/208993.pdf

Rossmo D.K., 2000, Geographic profiling, CRC Press, Boca Raton. DOI: https://doi.org/10.4324/9780367802011

Sagan I., 2004, Współczesne miasto przestrzennie rozproszone i społecznie podzielone, [w:] Majer A., Starosta P. (red.), Wokół socjologii przestrzeni, Wydawnictwo UŁ, Łódź, s. 181–185.

Suchecki B. (red.), 2010, Ekonometria przestrzenna. Metody i modele analizy danych przestrzennych, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa.

Thomas E.N., 1973. Mapy reszt z regresji. Ich charakterystyka i stosowanie w badaniach geograficznych, „Przegląd Zagranicznej Literatury Geograficznej”, 3–4, s. 89–138.

Tobler W., 1970, A computer movie simulating urban growth in the Detroit region, „Economic Geography”, 46, s. 234–40. DOI: https://doi.org/10.2307/143141

Wilson R.E., Filbert K.M., 2008, Crime mapping and analysis, [w:] Shekhar S., Xiong H. (red.), Encyclopedia of GIS, Springer, London, s. 180–186. DOI: https://doi.org/10.1007/978-0-387-35973-1_226