Od animacji do innowacji. Jak aktywizować wiejskie społeczności? Przykład Krzaków

Mateusz Konieczny

doi:10.18778/1508-1117.31.04

Autor

Mateusz Konieczny Instytut Stosowanych Nauk Społecznych, Wydział Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji, Uniwersytet Warszawski

DOI:

https://doi.org/10.18778/1508-1117.31.04

Słowa kluczowe:

Animacja, innowacja, aktywizacja, animator, młodzież, Krzaki

Abstrakt

W artykule zostały ukazane działania podejmowane w niewielkiej wsi na Sieradzczyźnie, które przyczyniły się do zwiększenia aktywności mieszkańców, a przede wszystkim stworzyły młodzieży aktywną formę spędzania wolnego czasu w okresie wolnym od nauki szkolnej. Artykuł stanowi również próbę podsumowania 15-letniego dorobku działalności młodzieży z Krzaków, która od 2003 roku realizuje akcje i projekty odpowiadające na potrzeby wskazywane przez społeczność lokalną. Obecnie nie tylko w jednej miejscowości, ale na terenie gminy. Sposób podejścia do animacji opisany został z perspektywy organizatora, który w procesie działania nabywał nowe kompetencje i umiejętności niezbędne do realizacji zaplanowanych inicjatyw.

Bibliografia

Bąbska B., Dudkiewicz M., 2014, Czym jest usługa OSL?, [w:] Dudkiewicz M. (red.), ABC organizowania społeczności lokalnej. Organizowanie społeczności lokalnej – usługa społeczna. Poradnik III, Centrum Wspierania Aktywności Lokalnej CAL, Warszawa.

Bąbska B., Jordan P., 2014, Organizator społeczności lokalnej jako refleksyjny praktyk, [w:] Kaźmierczak T. (red.), ABC organizowania społeczności lokalnej. Organizator społeczności lokalnej – refleksyjny praktyk. Poradnik I, Centrum Wspierania Aktywności Lokalnej CAL, Warszawa.

Białek M., 2005a, DLA Animacja kultury. Metody, działania, inspiracje, Towarzystwo Inicjatyw Twórczych „ę”, Warszawa.

Białek M., 2005b, Siedmiu wspaniałych, Społeczne Stowarzyszenie Edukacyjno-Teatralne „Stacja Szamocin”, Szamocin.

EUR-Lex Access to European Union Law: Zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 roku w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie (2006/962/WE), http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=celex:32006H0962 (dostęp: 29.05.2018).

Gawrońska W., 2013, Młodzi buszują w Krzakach, [w:] Szymanik G. (red.), Aktywne społeczności. Zmiana społeczna. Katalog praktyk, t. III, Centrum Wspierania Aktywności Lokalnej CAL, Warszawa.

Historyczna mapa Krzaków, 2011, Grupa „Rozrywkowa młodzież”, Krzaki.

Inspiracje z Krzaków, 2014, Pracownia Inspiracji Kulturalnych, Krzaki.

Kargul J., 2003, Animacja społeczno-kulturalna, [w:] Pilch T., Lepalczyk I. (red.), Pedagogika społeczna, Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa.

Kaźmierczak T., 2014, Być organizatorem społeczności lokalnej, [w:] Kaźmierczak T. (red.), Organizator społeczności lokalnej – refleksyjny praktyk, Centrum Wspierania Aktywności Lokalnej CAL, Warszawa.

Konieczny M., 2015, Bajkowa Pracownia, [w:] Kołucki S., Matug E. (red.), Atlas dobrych praktyk FIO 2014, Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, Warszawa.

Lubimow-Burzyńska I., 2014, Proces tworzenia innowacji społecznych, [w:] Wyrwa J. (red.), Innowacje społeczne w teorii i praktyce, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa.

Pilch T., 2003, Środowisko lokalne – struktura, funkcje, przemiany, [w:] Pilch T., Lepalczyk I. (red.), Pedagogika społeczna, Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa.

Putnam R.D., 2008, Samotna gra w kręgle. Upadek i odrodzenie wspólnot lokalnych w Stanach Zjednoczonych, Wydawnictwo Akademickie i Profesjonalne, Warszawa.

Pylak W., 2008, Animować, czyli co (robić)?, [w:] Czerkawska M., Mika K. (red.), Animator skuteczny, Instytut Spraw Publicznych, Warszawa.

Schienstock G., Hämäläinen T., 2001, Transformation of Finnish innovation system: A network approach, Report series 7, SITRA, Helsinki.