Georges Sorel i narodziny faszystowskiego mitu politycznego

Adam Wielomski

doi:10.18778/1641-4233.27.06

Autor

Adam Wielomski Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Wydział Prawa i Administracji, Katedra Teorii Stosunków Międzynarodowych https://orcid.org/0000-0001-8692-6469

DOI:

https://doi.org/10.18778/1641-4233.27.06

Słowa kluczowe:

Andrzej Sepkowski, Georges Sorel, mit polityczny, marksizm, faszyzm, syndykalizm

Abstrakt

Gorges Sorel to francusko-włoski myśliciel znany jako twórca teorii współczesnej mitologii politycznej. W Polsce Sorel jest postrzegany tylko jako myśliciel marksistowski. Rzeczywistość jest jednak bardziej skomplikowana. Sorel był nieortodoksyjnym myślicielem marksistowskim, a w ostatniej epoce swego życia skonstruował polityczną mitologię rewolucji od lewicy po prawicę. Sorela równie dobrze można uznać za współpracownika komunistów i syndykalistów we Włoszech co nacjonalistów i monarchistów we Francji. Jego mieszanka idei komunistycznych i nacjonalistycznych jest podstawą faszystowskiego ruchu Benito Mussoliniego.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Biogram autora

Adam Wielomski - Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Wydział Prawa i Administracji, Katedra Teorii Stosunków Międzynarodowych

Adam Wielomski – profesor tytularny nauk społecznych, politolog, profesor na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Autor 23 monografii naukowych i ponad 100 mniejszych publikacji z zakresu historii i współczesnej myśli politycznej, teorii państwa i polityki oraz teorii stosunków międzynarodowych. Redaktor Naczelny czasopisma naukowego Pro Fide, Rege et Lege. Prezes Towarzystwa Naukowego Myśli Politycznej i Prawnej.

Bibliografia

Anderson, B. Wspólnoty wyobrażeniowe. Rozważania o źródłach i rozprzestrzenianiu się nacjonalizmu. Kraków: Znak, 1997.

Barth, H. Masse und Mythos. Die Ideologische Krise an der Wende zum 20. Jahrhundert und die Theorie der Gewalt: Georges Sorel. Hamburg: Rowohlt, 1959.

Berlin, I. Pod prąd. Eseje z historii idei. Poznań: Zysk i S-ka, 2002.

Berth, E. Le Tertullien du Socialisme. Red. F. Desmeaux, L’Idée de progrès dans l’oeuvre de Georges Sorel. Signification et controverses, t. II. Paris: Presses Univ. du Septentrion, 1999.

Berti, G. „Sorel e la demonizzazione della società borghese”. Clio 4.46 (2010): 583–590.

Blanchard, J.-P. Aux sources du national-populisme. Paris: Editions de L’AEncre, 1998.

Charzat, M. „Georges Sorel et le fascisme. Éléments d’explication d’une légende tenace”. Cahiers Georges Sorel 1 (1983): 37–51. https://doi.org/10.3406/mcm.1983.862 DOI: https://doi.org/10.3406/mcm.1983.862

Corvez, M. „L’Etre et l’étant dans la philosophie de Martin Heidegger”. Revue Philosophique de Louvain 78 (1965): 257–279. https://doi.org/10.3406/phlou.1965.5305 DOI: https://doi.org/10.3406/phlou.1965.5305

Deutsch, K. W. Nationalism and social Communication. An Inquiry into the Foundations of Nationality. New York: John Wiley & Sons, 1953.

Furiozzi, G. B. Dal Socialismo al Fascismo. Studi sul sindicalismo rivoluzionario italiano. Napoli: Esselibri, 1998.

Gellner, E. Narody i nacjonalizm. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1991.

Gianinazzi, W. Naissance du myth moderne. Georges Sorel et la crise de la pensée savante (1899–1914). Paris: Éd. de la Maison des sciences de l’homme, 2006.

Guchet, Y. „Georges Sorel, marxiste?” Cahiers Georges Sorel 2 (1984): 37–56. https://doi.org/10.3406/mcm.1984.884 DOI: https://doi.org/10.3406/mcm.1984.884

Jamme, Ch. „Nietzsche y el mito”. Sileno 8 (2000): 24–28.

Kohn, H. Nationalism. Its Meaning and History. New York: Princeton, 1955.

Kołakowski, L. Główne nurty marksizmu. Londyn: Aneks, 1988.

Kusak, L. Fryderyk Nietzsche. W poszukiwaniu utraconego ideału. Kraków: Księgarnia Akademicka, 1995.

Lübbe, H. Säkularisierung. Geschichte eines ideenpolitischen Begriffs. Freiburg: Karl Alber Verlag, 2003.

Mussolini, B., Biancini, B. Dizionario Mussoliniano. Milano: U. Hoepli, 1940.

Nolte, E. „Marx und Nietzsche in Sozialismus des jungen Mussolini”. Historische Zeitschrift 191 (1960): 249–335. https://doi.org/10.1524/hzhz.1960.191.jg.249 DOI: https://doi.org/10.1524/hzhz.1960.191.jg.249

Nolte, E. Nietzsche und Nietzscheanismus. München: Herbig, 2000.

Parlato, G. La sinistra fascista. Storia du un progetto mancato. Bologna: Il Mulino, 2000.

Portier, Ph. Église et politique en France au XXe siècle. Paris: Montchrestien, 1993.

Poumarede, G. „Le Cercle Proudhon ou l’impossible synthèse”. Cahiers Georges Sorel 12 (1994): 51–86. https://doi.org/10.3406/mcm.1994.1108 DOI: https://doi.org/10.3406/mcm.1994.1108

Rémond, R. L’anticlericalisme en France. De 1815 à nos jours. Bruxelles: Fayard, 1985.

Roth, J. J. „The Roots of Italian Fascism: Sorel and Sorelismo”. Journal of Modern History 1.39 (1967): 30–45. https://doi.org/10.1086/239996 DOI: https://doi.org/10.1086/239996

Sorel, G. Matériaux du théorie du proletariat. Paris: Marcel Rivière, Librairie des sciences politiques et sociales, 1921.

Sorel, G. Réflexions sur la violence. Paris: Librarie de “Pages libres”, 1908.

Sternhell, Z. La Destra rivoluzionaria. Milano: Corbaccio, 1997.

Sternhell, Z. Nascita dell’ideologia fascista. Milano: Dalai editore, 2002.

Talmon, J. L. The Myth of the Nation and the Vision of Revolution. The Origins of Ideological Polarisation in the Twentieth Century. London: Secker & Warburg, 1981.

Tripodi, N. Il fascismo secondo Mussolini. Roma: Europa, 1998.

Tortorelli, G. „L’affaire Dreyfus e i Socialisti Italiani”. Mélanges de l’École Française de Rome 1.101 (1989): 493–518. https://doi.org/10.3406/mefr.1989.5629 DOI: https://doi.org/10.3406/mefr.1989.5629

Wanner, J. Georges Sorel et la decadence. Lausanne: Librairie de droit F. Roth & Cie, 1943.

Wielomski, A. Faszyzmy łacińskie. Sen o rewolucji innej niż w Rosji i w Niemczech. Biała Podlaska: Arte, 2011.

Wielomski, A. Prawica w XX wieku 2. Radzymin: Wydawnictwo von borowiecky, 2017.

Ziętek-Wielomska, M., Wielomski, A. Nowoczesność, Nacjonalizm, Naród Europejski. Dylematy samoidentyfikacji Europejczyków. Warszawa: Fundacja Pro Vita Bona, 2017.