Zróżnicowanie przestrzenne starzenia się ludności na świecie

Autor

  • Anna Janiszewska Uniwersytet Łódzki, Wydział Nauk Geograficznych, Katedra Geografii Regionalnej i Społecznej

DOI:

https://doi.org/10.18778/0208-6018.331.06

Słowa kluczowe:

starzenie się społeczeństw, ludzie starzy, zróżnicowanie przestrzenne, świat, kontynenty

Abstrakt

 

 Starzenie się ludności jest procesem, który obecnie ma zasięg globalny i dotyczy niemal wszystkich regionów świata, choć przebiega bardzo nierównomiernie w skali poszczególnych krajów. Niewątpliwie obserwowane współcześnie przemiany zachowań demograficznych przyczyniają się do pogłębiania rozmiarów tego zjawiska, niemniej jednak sam proces rozpoczął się dużo wcześniej. W opracowaniu poddano analizie dane statystyczne i potwierdzono, że najwyższy poziom starości demograficznej występuje już od pół wieku na kontynencie europejskim. Należy jednak stwierdzić, że dynamika starzenia się ludności w Europie począwszy od lat dziewięćdziesiątych jest niższa niż w Ameryce Środkowej i Południowej czy w Azji, co oznacza rozprzestrzenianie się tego zjawiska na inne kontynenty. Głównym celem opracowania jest pokazanie zróżnicowania przestrzennego starzenia się ludności na świecie według kontynentów i krajów.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

Bloom D.E., Canning D., Sevilla J. (2001), Economic Growth and the Demographic Transition, Cambridge, http://www.nber.org/papers/w8685.pdf [dostęp: 12.07.2015].

Długosz Z. (1998), Próba określenia zmian starości demograficznej Polski w ujęciu przestrzennym, „Wiadomości Statystyczne”, nr 3, s. 15–25.

Gabryszak R. (2005), Tendencje demograficzne w starzejącym się świecie i ich konsekwencje, „Polityka Społeczna”, nr 11–12, s. 14–18.

Giddens A. (2005), Socjologia, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Główny Urząd Statystyczny (GUS) (2015), Rocznik Demograficzny 2015, Warszawa.

Golinowska S., Mazurkiewicz P. (1999), Ku godnej, aktywnej starości: Raport o Rozwoju Społecznym – Polska 1999, NHDR, Warszawa.

Grzędzińska E. (2005), Procesy demograficzne a rozwój gospodarczy. Wpływ starzenia się społeczeństwa na gospodarkę Polski, [w:] Materiały z XI Konferencji Naukowej Młodych Ekonomistów pt. Rozwój i Polityka gospodarcza Polski w Unii Europejskiej, 13–15 czerwca 2005 r., Sopot.

http://www.e‑stat.go.jp/SG1/estat/ListE.do?lid=000001151137 [dostęp: 8.08.2016].

Jurek Ł. (2008), Demograficzne uwarunkowania zmian społecznych i ekonomicznych w regionie Azji i Pacyfiku, „Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu”, nr 28, s. 98–109.

Kowaleski J.T. (2008), Struktura demograficzna starszego odłamu ludności (rozważania metodologiczne i elementy obrazu sytuacji w województwach i powiatach na przełomie stuleci), [w:] J.T. Kowaleski, P. Szukalski (red.), Starzenie się ludności Polski. Między demografią a gerontologią społeczną, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź.

Kurek S. (2008), Typologia starzenia się ludności Polski w ujęciu przestrzennym, Wydawnictwo Naukowe AP, Kraków.

Kurkiewicz J. (1992), Podstawowe metody analizy demograficznej, PWN, Warszawa.

Lützeler R. (2008), Regional demographics, [w:] F. Coulmas, H. Conrad, A. Schad‑Seifert, G. Vogt (eds.), The demographic challenge: A handbook about Japan, Boston, doi: 10.1163/ ej.9789004154773.i–1199.33.

Mikołajczyk B. (2012), Międzynarodowa ochrona praw osób starszych, Monografie Lex, Wolters Kluwer, Warszawa.

Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (2002), Sprawozdanie z drugiego światowego zgromadzenia na temat starzenia się społeczeństw, Madryt, http://www.mpips.gov.pl/spoleczne‑prawa‑czlowieka/organizacja‑narodów‑zjednoczonych/madryckiplandziaaniawkwestiistarzeniasispoeczestw/, [dostęp: 12.07.2015].

Pieliński B. (2012), Polityka społeczna wobec starzejącego się społeczeństwa – rozwój systemu emerytalnego i systemu Ubezpieczenia Opieki Długoterminowej w Japonii, „Problemy Polityki Społecznej”, nr 18, s. 129–142.

Retherford R.D., Ogawa N. (2005), Japan’s Baby Bust: Causes, Implications, and Policy Responses, „East–West Center Working Papers”, nr 118, s. 4–47.

Rosset E. (1982), Fenomeny demograficzne XX wieku, [w:] N. Wolański (red.), Ekologia populacji ludzkich, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, PAN, Instytut Ekologii, Wrocław.

Statistics Japan, 2016, http://www.e‑stat.go.jp/SG1/estat/ListE.do?lid=000001151137 [dostęp: 13.03.2015].

Stuart‑Hamilton I . (2006), Psychologia starzenia się, Zysk i S‑ka, Poznań.

Szukalski P. (2011), Starzenie się ludności – wyzwanie XXI wieku, [w:] P. Szukalski, Z. Szweda‑Lewandowska, Elementy gerontologii społecznej. Skrypt dla studentów Podyplomowego Studium Gerontologii Społecznej Uniwersytetu Łódzkiego, Wydawnictwo Biblioteka, Łódź.

United Nations Statistics Division (UNSD) (2014), Demographic Yearbook, http://unstats.un.org/unsd/demographic/products/dyb/1990_round.htm [dostęp: 13.03.2015].

Warchoł P. (2015), Zmiany demograficzne jako zagrożenie dla bezpieczeństwa. Analiza na przykładzie Japonii, „Przegląd Strategiczny”, nr 8, s. 345–360, doi: 10.14746/ps.2015.1.23.

World Health Organization (WHO) (2016), World Health Statistics 2016: Monitoring health for the SDGs, http://www.who.int/gho/publications/world_health_statistics/2016/en/ [dostęp: 4.08.2016].

Pobrania

Opublikowane

2018-01-19

Numer

Dział

Artykuł

Jak cytować

Janiszewska, Anna. 2018. “Zróżnicowanie Przestrzenne Starzenia Się ludności Na świecie”. Acta Universitatis Lodziensis. Folia Oeconomica 5 (331): 91-113. https://doi.org/10.18778/0208-6018.331.06.