Wykorzystanie metody identyfikacji sektora wiodącego na potrzeby analizy portfelowej

Autor

  • Waldemar Stafan Tarczyński Uniwersytet Szczeciński, Wydział Nauk Ekonomicznych i Zarządzania, Instytut Finansów
  • Małgorzata Ludmiła Tarczyńska-Łuniewska Uniwersytet Szczeciński, Wydział Nauk Ekonomicznych i Zarządzania, Instytut Ekonometrii i Statystyki

DOI:

https://doi.org/10.18778/0208-6018.328.12

Słowa kluczowe:

analiza fundamentalna, wskaźnik siły fundamentalnej, rynek kapitałowy

Abstrakt

Rozwój rynku giełdowego wymaga uwzględnienia wpływu wielu czynników. Znajomość całego rynku jest konsekwencją prowadzonych badań na tym rynku na różnych poziomach agregacji. Odnosząc się do sektorów należy powiedzieć, że poziom rozwoju ekonomiczno‑finansowego sektora kształtuje obraz warunków ekonomicznych i rynkowych będących pochodną poziomu rozwoju podmiotów tworzących rynek. Istotna staje się możliwość zidentyfikowania sektorów wiodących lub spółek, które mają największy wpływ na rynek. Takie podejście jest ważne z kilku powodów. Jednym z nich jest proces inwestowania na rynku kapitałowym. Głównym celem opracowania jest zatem przedstawienie metody identyfikacji sektora wiodącego na rynku kapitałowym oraz wykorzystanie tej informacji w procedurze budowy portfela papierów wartościowych. Badanie zostało przeprowadzone dla Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie w latach 2006–2010. W analizie zostały wykorzystane wybrane informacje z zakresu czynników fundamentalnych. Wybrane czynniki zostały użyte w konstrukcji dynamicznego wskaźnika siły fundamentalnej WSF. W artykule zaproponowano prostą metodę określania sektora wiodącego. Metoda uwzględnia informacje o sile fundamentalnej spółek tworzących sektor oraz o liczbie spółek wchodzących w skład danego sektora. Na podstawie tej informacji zaproponowano procedurę budowy portfela papierów wartościowych. Dwa rodzaje portfeli skonstruowano na początek 2011 roku i zweryfikowano ich efektywność za lata 2011–2016 (IX). W wyniku przeprowadzonych badań udowodniono hipotezę, że wybór papierów wartościowych do portfela z wykorzystaniem metody identyfikacji sektora wiodącego jest lepszy niż klasyczne metody analizy portfelowej.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

Abad C., Thore S.A., Laffarga J. (2004), Fundamental Analysis of Stocks by Two‑Stage DEA, “Managerial and Decision Economics”, vol. 25, no. 5, pp. 231–241.

Arnold G. (2010), Inwestowanie w wartość, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Arnot R.D., Hsu J.C., West J.M., (2008), The Fundamental Index: A Better Way to Invest, Wiley & Sons Inc., New Jersey.

Blajer‑Gołębiewska A. (2012), Stock exchanges indices and abnormal returns in the crisis condition, “Journal of International Studies”, vol. 5, no. 2, pp. 9–17.

Blajer‑Gołębiewska A. (2014), Corporate Reputation and Economic Performance: the Evidence from Poland, “Economics and Sociology”, vol. 7, no. 3, pp. 194–207.

Bodie Z., Kane A., Marcus A.J. (2014), Essentials of Investments, 10th ed., Mc Grow‑Hill, New York.

Edirisinghe N.C.P., Zhang X . (2008), Portfolio Selection under DEA‑Based Relative Financial Strength Indicators: Case of US Industries, “The Journal of the Operational Research Society”, vol. 59, no. 6, pp. 842–856.

Graham B. (2007), Inteligentny inwestor, Wydawnictwo Studio EMKA, Warszawa.

Graham B., Dodd D. (2005), Security Analysis, 5th ed., Mc Grow‑Hill, New York–Toronto–London.

Hagstrom R.G. (2007), Na sposób Warrena Buffeta, Wydawnictwo Naukowo‑Techniczne, Warszawa.

Holthausen R., Larckrer D. (1992), The Prediction of Stock Returns Using Financial Statement Information, “Journal of Accounting and Economics”, vol. 15, pp. 373–411.

Mauldin J.F. (2007), Reguły giełdy, Wydawnictwo Helion, Gliwice.

Mrzygłód U., Nowak S. (2013), Stock exchanges go public. The case of Warsaw stock exchange, “Journal of International Studies”, vol. 6, no. 2, pp. 111–123. doi:10.14254/2071–8330.2013/6–2/10.

Navellier L. (2007), Mała książeczka o inwestowaniu w akcje wzrostowe, MT Biznes, Warszawa.

Ou J.A., Penman S.H. (1989), Financial statement analysis and the prediction of stock returns, “Journal of Accounting and Economics”, vol. 11, issue 4, pp. 295–329.

Piotroski J.D. (2000), Value investing: The use of historical financial statement information to separate winners from losers, “Journal Accounting Research”, vol. 38, pp. 1–41.

Tarczyński W. (1994a), Taksonomiczna miara atrakcyjności inwestycji w papiery wartościowe, “Przegląd Statystyczny”, no. 3, pp. 275–300.

Tarczyński W. (1994b), Rynki kapitałowe. Metody ilościowe, vol. I i II, Placet, Warszawa.

Tarczyński W. (1995a), Wielowymiarowa analiza porównawcza na giełdzie papierów wartościowych, [in:] Mikroekonometria w teorii i praktyce, “Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego”, no. 6, pp. 171–190.

Tarczyński W., Hozer J., Gazińska M., Wawrzyniak K. (1995b), Analiza fundamentalna na giełdzie papierów wartościowych, PTE, Szczecin.

Tarczyński W., Łuniewska M. (2004), Dywersyfikacja ryzyka na polskim rynku kapitałowym, Placet, Warszawa.

Tarczyńska‑Łuniewska M. (2013a), Definition and nature of fundamental strengths, “Actual Problems of Economics”, vol. 2, no. 1, pp. 15–23.

Tarczyńska‑Łuniewska M. (2013b), Metodologia oceny siły fundamentalnej spółek (giełdowych i pozagiełdowych), ZAPOL, Szczecin.

Opublikowane

2017-09-07

Numer

Dział

Artykuł

Jak cytować

Tarczyński, Waldemar Stafan, and Małgorzata Ludmiła Tarczyńska-Łuniewska. 2017. “Wykorzystanie Metody Identyfikacji Sektora wiodącego Na Potrzeby Analizy Portfelowej”. Acta Universitatis Lodziensis. Folia Oeconomica 2 (328): [185]-200. https://doi.org/10.18778/0208-6018.328.12.