Modele zdarzeń wielokrotnych w analizie powtórnych rejestracji w urzędzie pracy

Abstrakt

W wielu dziedzinach nauki zachodzi konieczność analizy powtarzających się zdarzeń. W naukach medycznych problemem jest ocena ryzyka nawrotu przewlekłej choroby. W naukach ekonomiczno‑społecznych analizować można czas kolejnych wejść i wyjść w sferę ubóstwa, czas kolejnych roszczeń gwarancyjnych lub ubezpieczeniowych, a także czas kolejnych okresów bezrobocia. W badaniach tych w różny sposób można definiować przedziały ryzyka, czyli przedział czasu, w którym dla danej jednostki istnieje ryzyko (lub szansa) wystąpienia zdarzenia. Badania bezrobocia rejestrowanego w Polsce wskazują na duży odsetek osób powracających do urzędu pracy i rejestrujących się ponownie. Celem artykułu jest analiza ryzyka kolejnych zarejestrowań w urzędzie pracy w zależności od wybranych cech osób bezrobotnych: płci, wieku, wykształcenia oraz stażu pracy. W badaniu wykorzystano metody analizy trwania. Porównano wyniki otrzymane dla czterech modeli będących rozszerzeniem modelu proporcjonalnego hazardu Coxa. W modelu Andersona‑Gila nie rozróżnia się, które zdarzenie wystąpiło jako pierwsze, a które jako kolejne. Istotna jest liczba zdarzeń, które wystąpiły. Dwa modele warunkowe Prentince’a, Williamsa i Petersona oraz Wei, Lin i Weissfelda bazują na warstwowym modelu Coxa. Warstwami są kolejne zdarzenia. Modele te różnią się sposobem wyznaczania przedziałów ryzyka. W analizowanym okresie tylko wiek i wykształcenie wpływały na ryzyko wielokrotnych zarejestrowań w Powiatowym Urzędzie Pracy w Szczecinie. Płeć i staż pracy nie miały na to istotnego wpływu. Analiza wykonana dla kolejnych zarejestrowań potwierdziła wpływ tych samych cech na pierwsze z kolejnych zarejestrowań. Ogólnie można stwierdzić, że analizowane cechy osób bezrobotnych nie miały istotnego wpływu na drugi i kolejne powroty do urzędu pracy.