Rewitalizacja obszarowa centrum Łodzi, konstrukcja programu a uwarunkowania procesu
DOI:
https://doi.org/10.18778/1429-3730.49.01Słowa kluczowe:
rewitalizacja, Łódź, centrum miastaAbstrakt
Wraz z ogłoszeniem przez rząd polski nasilonych działań w obszarze zdegradowanych przestrzeni miejskich Łódź zyskała szansę na szeroko zakrojoną odnowę centralnych terenów śródmieścia. Rewitalizacja obszarowa jako program publiczny zakłada działania głównie o charakterze społecznym, a w swoim zakresie wpisuje się w zastaną strukturę własnościową. Ponadto wyzwaniem staje się dopasowanie wdrażanego projektu w nowe uwarunkowania prawne w skali całego kraju, takie jak chociażby ustawa o rewitalizacji.
Artykuł przybliża konstrukcję przyjętego programu rewitalizacji obszarowej w Łodzi, konfrontując go z determinującymi ten proces uwarunkowaniami. Celem pracy jest identyfikacja możliwych dysfunkcji omawianego programu i określenie ewentualnych działań uzupełniających, niezbędnych do realizacji złożonego procesu odnowy zdegradowanych obszarów śródmiejskich. Badania wykorzystują metodę desk‑research w zakresie problematyki rewitalizacji. Ważne jest również zestawienie założeń projektu w Łodzi z tzw. dobrymi praktykami z kraju i z zagranicy. Przeprowadzone badania wskazują na ryzyko dysonansu funkcjonalnego programu rewitalizacji obszarowej, związanego z niewystarczającym zaangażowaniem podmiotu prywatnego. Rewitalizacja, według definicji z nowo przyjętej ustawy jej dotyczącej, to proces wieloaspektowy. Niezwykle istotne wydaje się zatem partnerstwo publiczno‑prywatne, działające w celu przywrócenia prawidłowej struktury miejskiej, zarówno w kontekście przestrzennym, społecznym, jak i ekonomicznym. Realizowane w ramach projektu działania o charakterze partycypacji społecznej mogą więc okazać się niewystarczające. W świetle przeprowadzonych analiz wartościowe staje się podjęcie dodatkowych działań uzupełniających program rewitalizacji obszarowej.
Omawiany projekt stanowi dla Łodzi niezwykłą szansę odnowy śródmiejskich terenów. Niemniej jednak należy zadbać o wykorzystanie w jego realizacji szerokiego wachlarza możliwości stwarzanych przez obowiązujące ustawodawstwo i fundusze europejskie.
Bibliografia
Alexander Ch., Język wzorców, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2008.
Billert A., Polityka rozwoju i rewitalizacja miast w Polsce, na tle standardów unijnych w zakresie planowania, http://www.urbanistyka.info/content/polityka‑rozwoju‑i‑rewitalizacja‑miast‑w-polsce‑na‑tle‑standard%C3%B3w‑unijnych‑w‑zakresie‑planow (dostęp: 6.07.2017).
Boryczka E., Rewitalizacja miast, [w:] Z. Przygodzki (red.), Eko#Miasto Zarządzanie: Zrównoważony, inteligentny i partycypacyjny rozwój miasta, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2016.
Cysek M., De la ville industrielle à la metropole stratégie, renouvellement de l’image et valorisation du patrimoine: le cas de Lille et de Łódź, rozprawa doktorska, promotor K. Pawłowski, D. Paris, P. Louguet, Politechnika Łódzka, Łódź 2014.
Geppert A., Doświadczenia z rewitalizacji miast francuskich, Konferencja TUP, Łódź 2015.
Kaczmarek S., Rewitalizacja terenów poprzemysłowych. Nowy wymiar rozwoju miast, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2001.
Kowalska E., Jak polskie miasta zarządzają procesami rewitalizacji, [w:] A. Noworól (red.), Wybrane aspekty obszarowego ujęcia rewitalizacji w Polsce, Instytut Spraw Publicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, Kraków 2010.
Markowski T., Moterski F., Wykorzystanie materialnego dziedzictwa poprzemysłowego w procesie rewitalizacji na przykładzie Łodzi, [w:] A Noworól. (red.), Wybrane aspekty obszarowego ujęcia rewitalizacji w Polsce, Instytut Spraw Publicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, Kraków 2010.
Materiał roboczy, na podstawie którego będzie przygotowany ostateczny projekt Gminnego Programu Rewitalizacji dla miasta Łodzi 2020+, Łódź 2016.
Muzioł‑Węcławowicz A., Rewitalizacja dzielnic śródmiejskich, [w:] W. Jarczewski (red.), Przestrzenne aspekty rewitalizacji. Śródmieścia, blokowiska, tereny poprzemysłowe, pokolejowe i powojskowe, tom IV, seria „Rewitalizacja miast polskich”, Instytut Rozwoju Miast, Kraków 2009.
Narodowy Plan Rewitalizacji 2022. Założenia, MIiR, Warszawa 2014.
Opis przedmiotu zamówienia. Opracowanie dokumentacji dla zadań inwestycyjnych z uwzględnieniem działań komplementarnych w zakresie ośmiu priorytetowych projektów rewitalizacji obszarowej centrum Łodzi (projekty 1–8), Urząd Miasta Łodzi, Łódź 2015.
Popławska I., Architektura mieszkaniowa w Łodzi w XIX w., Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1992.
Stefański K., Atlas architektury dawnej Łodzi do 1939, Archidiecezjalne Wydawnictwo Łódzkie, Łódź 2008.
Strategia przestrzennego rozwoju Łodzi 2020+, Uchwała nr LV/1146/13 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 16 stycznia 2013, Łódź 2013.
Uchwała nr 198 Rady Ministrów z dnia 20 października 2015 r. w sprawie przyjęcia Krajowej Polityki Miejskiej, MIiR, Warszawa 2015.
Uchwała nr XXV/589/16 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 10 lutego 2016 r. w sprawie wyznaczenia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji miasta Łodzi, Łódź 2016.
Ustawa nr 2003–710; NOR: VILX0300056L, Loi d’orientation et de programmation pour la ville et la rénovation urbaine, 2003.
Ustawa z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz.U. z 2015 r., poz. 1777).
Założenia Lokalnego Programu Rewitalizacji Łodzi 2020+, Urząd Miasta Łodzi, Łódź 2015.
Ziobrowski Z., Urbanistyczny aspekt rewitalizacji, [w:] Z. Ziobrowski, W. Jarczewski (red.), Rewitalizacja miast polskich, Instytut Rozwoju Miast, Kraków 2012.
Ziobrowski Z., Jarczewski W., Rewitalizacja miast polskich – diagnoza, Instytut Rozwoju Miast, Kraków 2009.