Przebieg reintegracji zawodowej w spółdzielniach socjalnych w województwie łódzkim

Abstrakt

Spółdzielnie socjalne są jednym z narzędzi aktywnej polityki społecznej. Mają one na celu wsparcie osób zagrożonych wykluczeniem społecznym i prowadzenie do nich skierowanych działań inkluzyjnych poprzez reintegrację społeczno‑zawodową. Dzięki temu osoby te odzyskują zatrudnialność w dalszych etapach swoich karier zawodowych i mogą prowadzić życie według modelu akceptowanego przez społeczeństwo. Spółdzielczość socjalna w Polsce rozwija się od ponad 10 lat, co pozwala na analizę skuteczność tych organizacji w zakresie ich celów działania. Tego typu analizy są szczególnie istotne ze względu na fakt, że spółdzielczość socjalna jest hojnie wspierana i promowana przez władze krajowe. Warto zatem dowiedzieć się, czy należy przeznaczać znaczne środki budżetowe na rozwój tego typu organizacji. Referat został oparty na wynikach badań ankietowych prowadzonych na grupie 116 założycieli oraz 74 pracowników najemnych z 42 spółdzielni socjalnych z województwa łódzkiego w okresie od grudnia 2013 do czerwca 2014 roku Badania te były częścią większego projektu związanego z oceną skuteczności spółdzielczości socjalnej w zakresie reintegracji zawodowej osób zagrożonych wykluczeniem społecznym w Polsce. Prowadzono je w województwie łódzkim i podjęto próbę dotarcia do wszystkich 82 spółdzielni socjalnych zarejestrowanych w regionie na koniec listopada 2013 roku. Przeprowadzone analizy pozwoliły zweryfikować spółdzielnie socjalne jako skuteczną metodę ograniczania wykluczenia społecznego poprzez reintegrację zawodową. Spółdzielców socjalnych trzeba oceniać osobno w dwóch podgrupach, tj. pracowników najemnych oraz założycieli. Różnili się oni stopniem oddalenia od otwartego rynku pracy, co wynikało z różnej skali problemów wpływających na ich zagrożenie ekskluzją społeczną. Pracownikami byli ludzie o małym stopniu samodzielności, oczekujący na zaproponowanie im gotowych rozwiązań ich sytuacji społeczno‑zawodowej. Założyciele to ludzie o zupełnie innej charakterystyce – samodzielni i przedsiębiorczy. Spółdzielnia socjalna dała im możliwość przezwyciężenia chwilowych problemów poprzez założenie przedsiębiorstwa będącego często spełnieniem ich marzeń i pasji. Dzięki pracy w spółdzielni przedstawiciele obu podgrup rozwijali kompetencje w zakresie umiejętności zawodowych i postaw. Dzięki temu stawali się atrakcyjnymi do zatrudnienia przez pracodawców z otwartego rynku pracy.