EWOLUCJA I KONFIGURACJA REGIONALNYCH STRATEGII INNOWACJI (RIS) – NA PRZYKŁADZIE KRAJÓW GRUPY WYSZEHRADZKIEJ (V4)
Słowa kluczowe:
Planowanie rozwoju i polityka, zarządzanie innowacjami technologicznymi oraz sektorem B R, ekonomia regionalna.Abstrakt
W krajach Europy Centralnej polityka rozwoju regionalnego rozpoczęła się w zasadzie wraz z reformami terytorialnymi związanymi z podziałem na regiony (co miało miejsce w roku 1999 w Polsce, 2002 w Słowacji i w roku 2000 w Republice Czeskiej) w obliczu procesu akcesji do Unii Europejskiej. W procesie kształtowania się narodowych polityk regionalnych zjawiskiem powszechnym było poszukiwanie zewnętrznych inspiracji w zakresie teoretycznych i praktycznych koncepcji i modeli polityki regionalnej, w tym polityki na rzecz wzrostu innowacyjności.
Jednocześnie w ostatnim czasie obserwujemy znaczące przeobrażenia w podejściach do rozwoju regionalnego polegające przede wszystkim na wzroście znaczenia podejść interdyscyplinarnych. Równocześnie można zauważyć rosnącą popularność podejść teoretycznych koncentrujących się na akumulacji i wykorzystywaniu wiedzy w procesie rozwoju regionalnego często zwanych endogeniczną teorią wzrostu. Głównym założeniem tej koncepcji jest przekonanie, że akumulacja wiedzy generuje postęp technologiczny oraz rozwój społeczno-gospodarczy w regionie. Tym samym inwestycje w kapitał społeczny stają się kluczowe w procesie rozwoju regionu opartego o czynniki endogeniczne.
Głównym celem artykułu jest prezentacja konfiguracji regionalnych strategii innowacji w krajach V4 oraz przedstawienie ewolucji tych strategii w kierunku wspierania niematerialnych czynników rozwoju regionalnego. W pierwszej teoretycznej części artykułu zostanie przedstawiony przegląd koncepcji rozwoju regionalnego, szczególnie ukierunkowanych na rolę wiedzy i jej transformacje. Druga empiryczna część tekstu zostanie poświęcona analizie struktur RIS w wybranych regionach V4 na podstawie analizy kontekstualnej.
Pobrania
Bibliografia
Amin A., Thrift N. (1994), Living in the Global, (w:) Amin A., Thrift N., Globalisation, Institutions and Regional Development in Europe, Oxford University Press, ss. 1-22.
Branscomb L. M., Florida R. (1998), Challenges to Technology Policy, (w:) Branscom L. M., Keller, J. H.(red.), Investing in Innovation:creating a research and innovation policy that works, MIT Press, Cambridge, London.
Dodgson M., Bessant J. (1996), Effective innovation policy: a new approach, International Thomson Business Press.
Keenan M., Uyarra E. (2002), Mobilising the regional foresight potential for an enlarged European Union, European Commission – Research DG – Directorate K, Brussels.
Martin B. (1996), Foresight in Science and Technology, „Technology Analysis and Strategic Management”, vol. 7, ss. 139-168.
OECD (2013), Innovation-driven growth in regions: The role of smart specialization, Paris.
Pachura P. (2013), Proces kształtowania się polityki regionalnej na obszarze dzisiejszego województwa śląskiego – perspektywa historyczna, (w:) Pachura A. (red.), Środowiska innowacyjne w perspektywie społeczno – kulturowej, Wydawnictwo Politechniki Częstochowskiej, Częstochowa.
Pachura P., Hájek P. (2013), Mapping Regional Innovation Strategies in Central Europe: a Fuzzy Cognitive Map Approach, Conference Hradec Economic Days 2013, Gaudeamus, Hradec Kralove.
Regional Innovation Scoreboard 2014 (2014), European Union.
Sixieme rapport periodiquesur la situation et l’evolution socio-economique des regions, Troisiemepartie: situation et tendancesdans les region aides (1998), DG XVI, Luksemburg.
Skowron-Grabowska B. (2011), Efekty i podstawowe uwarunkowania działalności innowacyjnej w strategiach rozwoju regionów, (w:) Kościelniak H. (red.), Przedsiębiorczość szanse i wyzwania, Wydawnictwo Wydziału Zarządzania Politechniki Częstochowskiej, Częstochowa.
Supporting the monitoring and evaluation of innovations programs (2006), Final Report, A Study for DG Enterprises and Industry, EU.
