Wypłaty dywidend spółek giełdowych z udziałem kapitałowym otwartych funduszy emerytalnych

Jacek Uchman

doi:10.18778/0208-6018.329.12

Autor

Jacek Uchman Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu, Wydział Nauk Ekonomicznych, Katedra Finansów

DOI:

https://doi.org/10.18778/0208-6018.329.12

Słowa kluczowe:

finanse przedsiębiorstw, podział zysku, polityka dywidend, instytucjonalni akcjonariusze, fundusze emerytalne

Abstrakt

Celem artykułu jest ocena wypłat dywidend dokonywanych przez spółki giełdowe z udziałem kapitałowym otwartych funduszy emerytalnych (OFE). Innymi słowy chodzi o to, jaki efekt dla wypłat dywidend wynika z faktu, że udziałowcami spółek są OFE, czyli najbardziej znacząca grupa inwestorów instytucjonalnych na polskim rynku giełdowym. Podstawowe pytanie badawcze brzmi: „Czy spółki z udziałem OFE dokonują wypłat dywidend częściej niż ogół spółek giełdowych?”. Analizie poddano liczbę spółek wypłacających. Badania empiryczne oparto na podstawie danych spółek z indeksów giełdowych sWIG80 i WIG20. Wyniki nie są przesądzające, ale wskazują, że spółki z udziałem OFE częściej dokonywały wypłat niż ogół spółek z analizowanych indeksów. Przedmiotem zainteresowania nie są same OFE i uwarunkowania ich działalności, ale wypłaty dywidend. Otwarte fundusze emerytalne są objęte rozważaniami o tyle, o ile wiążą się z podziałem zysku (polityką dywidend) spółek giełdowych.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

Blake D. (2014), Modelling Pension Funds Investment Behaviour (Routledge Revivals), Routledge, New York.

Brycz B., Pauka M. (2013), Analiza polityki dywidend w polskich przedsiębiorstwach notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego”, nr 768, s. 31–50.

Glen J., Karmokolias Y., Miller R.R., Shah S. (1995), Dividend Policy and Behavior in Emerging Markets, To Pay or Not to Pay, International Finance Corporation, Discussion paper no. 26, The World Bank, Washington.

Grinstein Y., Michaely R. (2005), Institutional Holdings and Payout Policy, „The Journal of Finance”, vol. 60, issue 3, s. 1389–1426.

Jensen M.C. (1986), Agency Cost of Free Cash Flow, Corporate Finance and Takeovers, „American Economic Review Papers and Proceedings”, vol. 76, s. 323–324.

Jensen M.C., Meckling W.C. (1976), Theory of the Firm: Managerial Behavior, Agency Costs and Ownership Structure, „Journal of Financial Economics”, vol. 3, s. 469–506.

Kalay A. (1982), Stockholder – Bondholder Conflict and Dividend Constraints, „Journal of Financial Economics”, vol. 10, s. 211–232.

Kowerski M. (2011), Ekonomiczne uwarunkowania decyzji o wypłatach dywidend przez spółki publiczne, Wydawnictwo Konsorcjum Akademickie WSE, Kraków.

La Porta R., Lopez‑de‑Silanes F., Shleifer A., Vishny R.W. (2000), Agency Problems and Dividend Policies Around the World, „The Journal of Finance”, vol. 55, issue 3, s. 1–33.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 stycznia 2014 r. w sprawie określenia maksymalnej części aktywów otwartego funduszu emerytalnego, jaka może zostać ulokowana w poszczególnych kategoriach lokat (Dz.U. z 2014 r., poz. 116).

Short H., Zhang H., Keasey K. (2002), The Link Between Dividend Policy and Institutional Ownership, „Journal of Corporate Finance”, vol. 8, issue 2, s. 105–122.

Sierpińska M. (1999), Polityka dywidend w spółkach kapitałowych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa–Kraków.

Uchman J. (2002), Podatkowe uwarunkowania polityki wypłat dywidend w spółkach kapitałowych, Uniwersytet Ekonomiczny, Wrocław.

Ustawa z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz.U. z 1997 r. Nr 139, poz. 934 ze zm.).