Oszacowanie efektów zewnętrznych stosowania wybranych OZE w elektrociepłowni, w kontekście spełniania celów środowiskowych

Abstrakt

Narastające problemy związane z emisją gazów cieplarnianych, gospodarowaniem zasobami oraz rosnącą ilością wytwarzanych odpadów komunalnych, powodują zaostrzanie przepisów środowiskowych, a te z kolei konieczność poszukiwań nowych rozwiązań. Jednym z największych emitentów CO2 oraz konsumentów zasobu nieodnawialnego, jakim jest węgiel, jest sektor elektrociepłowniczy. Regulacje prawne wymuszają częściowe zastąpienie tego surowca odnawialnymi źródłami energii, uruchamiając bodźcowe instrumenty polityki ochrony środowiska. Analizując jednak dostępne w danym rejonie zasoby (biomasy, odpadów, zasobów kopalnych) oraz generowane efekty zewnętrzne przez energetyczne wykorzystanie tych zasobów, należy zróżnicować systemy wsparcia. Powinny być one adresowane do zasobu, który zapewni bezpieczeństwo energetyczne i w najmniejszym stopniu będzie obciążał środowisko, a więc i społeczeństwo. W artykule przeanalizowano potencjalne energetyczne wykorzystanie wierzby energetycznej uprawianej na dostępnym areale oraz wytwarzane odpady komunalne w województwach dolnośląskim, śląskim, wielkopolskim, małopolskim i opolskim. Uzyskane wartości efektów zewnętrznych wskazują, że korzyści uzyskane z zastąpienia węgla, odpadami komunalnymi są wielokrotnie wyższe (czasem kilkudziesięciokrotnie) niż z zastąpienia wierzba energetyczną. Dodatkowo jeszcze pozwala na uporanie się z problemem gospodarowania odpadami i uniknięcie wysokich kar za niedostosowanie systemu do wymogów unijnych. Jest to wskazanie dla decydentów, że należy tak kształtować przepisy prawne, aby stworzyć bodźce do dostosowywania sektora elektrociepłowniczego do spalania odpadów komunalnych. Tym samym łatwiej będzie spełnić cele środowiskowe z obszaru emisji CO2 i gospodarki odpadami.