Patrząc na instytucje artystyczne, wspólnoty i przestrzeń. Refleksje i badania z pola socjologii sztuk - Sulikowska-Dejena, Agata; Porczyński, Dominik; Wejbert-Wąsiewicz, Ewelina (Przegląd Socjologii Jakościowej, 2024)
W niniejszym wprowadzeniu do numeru czasopisma redaktorzy charakteryzują poszczególne artykuły naukowe zamieszczone w tomie. Przypominają także krótko zainteresowania naukowe na polu sztuki. Teksty zamieszczone w tomie dotyczą trzech wzajemnie przenikających się wymiarów: instytucji kultury i sztuki, wspólnot (artystycznych i estetycznych) oraz przestrzeni. Większość autorów prezentowała swoje badania na konferencji naukowej „Wspólnoty estetyczne i instytucje artystyczne” (2023), organizowanej przez Sekcję Socjologii Sztuki Polskiego Towarzystwa Socjologicznego. Polska współczesna socjologia sztuki to socjologia w głównej mierze empiryczna. Badania jakościowe na polu socjologii sztuki w Polsce były stosowane od lat sześćdziesiątych XX wieku. Początkowo traktowane były jako eksperymentalne, stopniowo przekształcając się w podejście coraz bardziej powszechne. Socjologowie najczęściej stosowali różnego rodzaju analizy jakościowe materiałów, wywiady. Te techniki nadal są często wykorzystywane przez badaczy, lecz możemy dostrzec również sięganie do innych metod, np. w ramach podejścia art-based research (tę orientację metodologiczną wykorzystano w jednym z artykułów).