Religia wspólnotowości a religijność zindywidualizowana – antagonizm czy komplementarne uzupełnienie? - Prüfer, Paweł (Acta Universitatis Lodziensis. Folia Sociologica, 2014)
Artykuł jest nakreśleniem idei indywidualizmu i wspólnotowości w odniesieniudo religii jako takiej. W nawiązaniu do klasycznej i współczesnej socjologii, zwłaszcza socjologiireligii, zostaje przedstawiony obraz rzeczywistości religijnej oraz aktywności indywidualno- -społecznej podejmowanej z pobudek religijnych w wymiarze indywidualnym i społecznym. Istotnymkluczemmetodologiczno-epistemologicznymanalizyjestpojmowaniesocjologiiwjejwymiarze„refleksyjności”.Religiaireligijnośćorazstosuneksocjologadotychwymiarówrzeczywistościtranscendentnejwperspektywiewyrażanejjednostkowo-społecznienawiązująpoczęścidoideisocjologiirefleksyjnej.Wartykulewskazujesięzarównonaprocessplataniasięiwykluczaniapotrzebyindywidualnego,jakizbiorowegowyrażaniapotrzebyreligijnej.Religiajestodzwierciedleniemnaturalnejpotrzebysamostanowienia(nawet jeśli w odwołaniu do wyższej instancji o charakterzereligijnym), jak również podejmowania aktywności z wykorzystaniem doświadczenia wspólnotowości.Wobuodniesieniachmasiędoczynieniazreferencjąwobectranscendencji.Celemartykułujestnakreśleniehoryzontuorazlokującejsięwjegotleidei,żewspólnotowośćorazindywidualizm,mimotrudnościzwiązanejzichkorelacją,tobardziejkomplementarneuzupełnieniedwóchrzeczywistościżyciareligijnegoniżistniejąceoboksiebiezantagonizowaneświaty.Analizaogniskujesięprzedewszystkim na percepcji tej komplementarności w przeżyciowo-wyrażeniowych postaciachtożsamości i formach ekspresji, konstytuujących jednostki oraz przez nie eksponowanych, mniejnatomiast w przekonaniach i formach wyrażanych przez grupy społeczne i zbiorowości.