Lingwistyka komunikacji alternatywnej i wspomagającej w procesie diagnozy niemowności oraz niemówienia - Michalik, Mirosław (Logopaedica Lodziensia, 2020)
W artykule wyodrębniono i zdefiniowano lingwistykę komunikacji alternatywnej i wspomagającej – nową subdyscyplinę w ramach lingwistyki stosowanej. Jej głównym parametrem jest kompetencja lingwistyczna, a parametrem pomocniczym zjawiska niemowności i niemówienia. Udowodniono jednocześnie, że lingwistyka komunikacji alternatywnej i wspomagającej, mając hierarchiczny układ celów naukowych, prowadzi badania podstawowe, stosowane oraz wdrożeniowe. Umożliwia również diagnozę o charakterze logopedycznym osób niemownych i niemówiących. Postulaty nią rządzące zaprezentowano w ostatniej partii tekstu.