Mindfulness – wykorzystanie praktyki uważności w terapii dorosłych osób z giełkotem i jąkaniem - Faściszewska, Maria; Szerszeńska, Anna (Logopaedica Lodziensia, 2024)
W ostatnich latach rosnące zainteresowanie uważnością (ang. mindfulness) znajduje odzwierciedlenie nie tylko w naukach społecznych, ale także w logopedii. Badania pokazują, że regularne stosowanie metod opartych na uważności (ang. Mindfulness‑Based Interventions – MBI) przynosi korzyści osobom z depresją, chorobami nowotworowymi, przewlekłymi bólami czy uogólnionymi zaburzeniami lękowymi. Rośnie zainteresowanie włączeniem treningów uważności do praktyki terapeutycznej dorosłych osób z jąkaniem i giełkotem. Ważne, by profesjonaliści rozumieli, czym jest uważność, oraz sami ją praktykowali. Artykuł jest podzielony na trzy części. Pierwsza wprowadza podstawy teoretyczne związane z uważnością. W drugiej części omówiono badania naukowe, które potwierdzają, że praktyka mindfulness w terapii jąkania prowadzi do zmniejszenia unikania, lepszej regulacji emocjonalnej oraz większej akceptacji. Trzecia część artykułu przedstawia konkretne ćwiczenia uważności i sugeruje, jak można je włączyć w terapię osób z giełkotem i jąkaniem. Niezwykle ważne są dalsze badania eksplorujące włączenie praktyki mindfulness w działania terapeutyczne, nie tylko dorosłych osób z jąkaniem i giełkotem.