UWARUNKOWANIA STABILNOŚCI EUROPEJSKIEGO SEKTORA FINANSOWEGO - Gasz, Małgorzata (Acta Universitatis Lodziensis. Folia Oeconomica, 2014)
Mając na uwadze negatywne skutki, jakie ostatni kryzys finansowy wywołał w realnej sferzegospodarki należy stwierdzić, że stabilność systemu finansowego i w szczególności sektora bankowego,powinna być traktowana przez rządy i instytucje nadzorcze jako dobro publiczne. W tymcelu konieczne jest wypracowanie rozwiązań wspierających stabilność sektora finansowegow dłuższym horyzoncie czasu, umożliwiających identyfikację i szybkie reagowanie na pojawiającesię zagrożenia oraz wzmocnienie nadzoru finansowego w skali krajowej, europejskiej i międzynarodowej.Osiągnięcie satysfakcjonujących efektów w tej sferze utrudnia obecnie niestabilna koniunkturagospodarcza w krajach UE oraz trudności z zarządzaniem finansami publicznymi. Celemartykułu jest weryfikacja hipotezy, iż mnogość nowych regulacji oraz instytucji nadzorczycho różnej skali oddziaływania ograniczać może tempo i skuteczność stabilizowania europejskiegosektora bankowego. Wykorzystując metodę analizy opisowej a artykule dokonano charakterystykidziałań w obszarze funkcjonowania sektora bankowego podjętych w reakcji na kryzys z 2007 r.oraz uwarunkowań stabilności sektora bankowego. W dalszej części artykułu dokonano przeglądunajważniejszych inicjatyw służących budowaniu długookresowej stabilności na europejskim rynkufinansowym. Zdaniem autorki do podstawowych czynników ograniczających budowę stabilnegosystemu finansowego zaliczyć należy znaczny zakres złożoności inicjatyw podjętych na forumUE, mnogość regulacji w obszarze budowy nowej architektury systemu finansowego, co niesprzyja efektywności i może skutkować brakiem przejrzystości oraz powielaniem kompetencji,konflikt interesu pomiędzy nadzorcami unijnymi i krajowymi oraz brak wspólnego stanowiskawszystkich państw członkowskich wobec wprowadzanych zmian. Dotychczasowa neoliberalnadoktryna dotycząca minimalizowania roli instytucji nadzoru i regulacji w systemie finansowympowinna zostać zastąpiona koncepcją bazującą na wzmocnieniu nadzoru, przejrzystych regulacjachprawnych ograniczających zjawisko arbitrażu i wyznaczających zakres oraz skalę odpowiedzialnościza podejmowane decyzje wraz z możliwymi konsekwencjami. Zasadniczym celempowinno stać się stworzenie systemu umożliwiającego identyfikację i szybkie reagowanie napojawiające się zagrożenia, zapewniającego ochronę przed nadużyciami oraz eliminującego możliwienajwięcej ryzyk a także zabezpieczającego interesy osób prywatnych i instytucji sfery publicznej.W warunkach globalnego rynku finansowego pożądanym jest utworzenie organizacjio zasięgu światowym mającej międzynarodowy mandat do działań w sferze wspierania stabilnościświatowego sektora finansowego.