Tożsamościowe narracje Różewicza. Projekt (nie)dokończony. Rec. książki Wojciecha Browarnego, „Tadeusz Różewicz i nowoczesna tożsamość”, Universitas, Kraków 2013, ss. 582 - Stankowska, Agata (Czytanie Literatury. Łódzkie Studia Literaturoznawcze, 2015)
Książka Wojciecha Browarnego zatytułowana „Tadeusz Różewicz i nowoczesna tożsamość” to świetnie pomyślana, rzetelna źródłowo i inteligentna interpretacyjnie próba opisania prozy Różewicza jako artystycznego studium, świadectwa, refleksji nad tożsamością człowieka drugiej połowy XX wieku. Autor czyta opowiadania, publicystykę, szkice biograficzne i wspomnienia, reportaże, fragmenty dziennika, wybrane wypowiedzi metaliterackie twórcy „Ocalenia” jako wielogłos połączony osnową tożsamościowej narracji, sprofilowanej zarówno wobec losu współczesnego pisarzowi Polaka, jak i biografii własnej Różewicza. Tożsamościowa refleksja odczytana zostaje tu jako zapis „autokreacji w kulturze”, równoznacznej z „indywidualną propozycją rozumienia tego, co zbiorowe i wspólne w jednostkowym doświadczeniu”, jako wyraz „interpretacji wzorców osobowych, opis związku między dawnymi i nowymi obrazami człowieka w kulturze, próby scalenia przeżyć osobistych z pamięcią historyczną i obecnymi w nowoczesności tradycjami”.